Johan Vandevelde op Facebook Johan Vandevelde op Goodreads Johan Vandevelde op Instagram Johan Vandevelde op LinkedIn Johan Vandevelde op Pinterest
Dinsdag, 17 september 2019
Nog meer recensies


Het verloren galjoen Wolfsangel 1 Nachtwild Bloedlijn Levensgif Gruwelhotel Jaspers vlinders Robin Roover Robin Roover 2 Elfenblauw Elfenblauw 2 Elfenblauw 3 Elfenblauw 4 De Tijdspoort Het Kronosproject Het Cupidocomplot NHL1 NHL2 NHL3 Toxine
RECENSIES

coverWolfsangel: Apollo

Pluizuit

De sneeuwklas van Jarne en Natham keert hals over kop terug naar België als daar een staatsgreep is gepleegd. Het weerzien met de ouders wordt al snel overschaduwd door de regels die het nieuwe regime oplegt. Elke dag is er wel weer een wet die de vrijheden en rechten van de mensen beperkt. Jarne ziet het met lede ogen aan, maar kan weinig beginnen. Als de broer van zijn beste vriend Natham wordt opgepakt en veroordeeld voor een illegale fuif en Jarnes mama als homokoppel steeds meer in het nauw komt, kunnen de jongens bijna niet anders dan zich verzetten tegen het verstikkende gezag. Maar hoe en wanneer?

Het verhaal speelt in het heden in Brussel met herkenbare namen van plaatsen en straten. Dat op zich maakt het verhaal al heel herkenbaar, zelfs voor wie niet in Brussel woont. Daarnaast zijn er heel realistische acties die de geloofwaardigheid nog verhogen. In de eerste helft van het verhaal wordt een beklemmende sfeer gecreëerd door telkens weer een andere beperking toe te voegen aan de vrijheden van de personages.

Het verhaal wordt door de auteur verteld vanuit het standpunt van Jarne. Door zijn ogen ziet de lezer hoe zijn school verandert en hoe de leerkrachten die niet meelopen één voor één worden vervangen door pionnen van het regime. Ook ziet hij hoe verschillend zijn twee moeders reageren op de gebeurtenissen, terwijl zijn opa terugdenkt aan het naziregime uit de Tweede Wereldoorlog, waar zuiveringen, racisme en het viseren van bepaalde bevolkingsgroepen als nodig werden aanzien. Het gebeurt in dit totalitaire regime eveneens en de meeste mensen laten het stilzwijgend gebeuren. Zelfs boekverbranding en het neerslaan van vreedzaam verzet waar men nog geloofde in overleg en samenwerking, komen aan bod.

De auteur verweeft de hedendaagse sociale media in zijn verhaal; de inwoners van het land wordt de toegang ervan ontzegd terwijl de televisie de bevolking manipuleert door populistische toespraken, het verzwijgen van de waarheid en het weergeven van foute informatie. Dingen die in de realiteit eveneens gebeuren. Hopelijk zet het de lezers aan om heel voorzichtig om te gaan met wat er op televisie en in de media wordt beweerd of getoond. Vergelijkingen met hedendaagse situaties zijn heel voor de hand liggend.

Door de spanning telkens op te drijven, leest het verhaal als een trein. Eens de lezer mee is in het verhaal, leest hij/zij het in één ruk uit, ook al telt het boek een aanzienlijk aantal pagina’s.
Wat wel vreemd overkomt, is dat de partij die de staatsgreep uitvoert verboden was, net om haar gevaarlijk gedachtengoed, en dat ze,eens ze de macht heeft gegrepen, plots over heel veel middelen en mensen beschikt om het volk in zijn greep te krijgen.
Fragmenten uit het verhaal – of het hele boek – kunnen aanzetten tot nadenken en beslist gebruikt worden in groepsgesprekken over het manipuleren van de bevolking, het verdraaien van de waarheid en het zogenaamde noodzakelijk repressief optreden van de machthebbers.
Een aanrader van formaat.

Pol Van Damme
www.pluizuit.be

MNM Radio

Tom De Cock
24 september 2018
www.langzullenwelezen.be

Coole Suggesties

De Vlaamse schrijver Johan Vandevelde heeft zich in het eerste deel van Wolfsangel: Apollo helemaal laten gaan met een bizar en verschrikkelijk doomscenario: er breekt in onze tijd gewoon even een oorlog uit in België. Van binnenuit, nog wel, waarbij een groep rechts-extremistische nazi-sympathisanten de macht heeft gegrepen over het land. Ten tijde van de overname zijn onze hoofdpersonen, Jarne en Natham, op een schoolreisje in het buitenland aan het skiën. Door de slechte verbinding in het berggebied komt de informatie mondjesmaat door, denken ze, maar in feite was alle media afgesneden van de buitenwereld… dat is nog eens heftig thuiskomen!

Veranderingen

Eenmaal thuis blijkt er ontzettend veel veranderd te zijn. De nieuwe Partij voor Natie en Orde (PNO) heeft het leger in handen en regeert het land met ijzeren vuist. Angst en geweld worden zonder morren ingezet om de burgers in toom te houden. Zelfs de grondwet is afgeschaft, waardoor ze alle vrijheid hebben om hun mening en zinnen door te drijven. De nieuwe regering voert een flinke censuur uit, waardoor lang niet alles gezegd of geschreven mag worden. Sommige boeken worden verboden, progressieve leerkrachten worden vervangen en als je uit de ban springt wordt je opgepakt. Daarnaast is racisme gewoon toegestaan en is de haat uitgesproken tegen iedereen die niet binnen de ‘normen’ valt, of je nu buitenlander bent of homoseksueel. Het echte doelwit van alle haat zijn in dit geval de Moslims. Eigenlijk worden hierin alle stappen van de Tweede Wereldoorlog nagelopen, maar dan in een rap tempo. Jongeren die niet in de pas lopen worden naar het beruchte Purgatorium gestuurd.

Dagelijks leven

Dat klinkt allemaal heel groots en meeslepend, maar zoals je kunt lezen in Wolfsangel: Apollo is het ook juist heel erg merkbaar in het dagelijks leven. Iedereen heeft er mee te maken en moet zijn best doen om zich aan te passen. Commentaar of tegen-acties worden genadeloos gestraft. Zo krijgen ook Nathan en Jarne flink te maken met deze veranderingen. In het bijzonder Jarne: zijn twee moeders zijn doelwit van de haat. Op het moment dat ze het land uit willen vluchten worden ze opgepakt, waarbij Jarne nog net weet te ontsnappen. Dat maakt hem een vluchteling, een zwerver, waardoor hij in verschillende benarde situaties terecht komt in deze gevaarlijke tijd…

Conclusie over Wolfsangel: Apollo

In het eerste deel van de serie Wolfsangel lees je hoe de macht in Belgie wordt overgenomen door een rechts-extremistische partij. Ze brengen heel wat veranderingen teweeg, waarbij ze de Tweede Wereldoorlog als leidraad gebruiken. In Apollo mixt de schrijver hiermee de geschiedenis met het dreigende terreurbeleid van het heden in een spannend verhaal dat je op het puntje van je stoel laat zitten. Er is veel aandacht voor de psychologische spanning en druk die ontstaat, wat minder voor de persoonlijke geschiedenis en situaties. Het verhaal heeft een enorme vaart, leest als een trein en is echt een ode aan Young Adult-boeken voor jongens. Hulde!

Score: Wolfsangel: Apollo krijgt 9 van de 10 punten.

18 januari 2018
www.coolesuggesties.nl

NCSF - Nederlands Contactcentrum voor Science Fiction

Een idee. Daar begint het mee. Een idee, daarna de uitwerking en daarna maar zien wat de wereld er van vindt. In eerste instantie, toen ik het boek begon te lezen, vond ik het idee nogal onwaarschijnlijk. Maar aan de andere kant… is de landing van een buitenaards ruimteschip in je achtertuin ook niet onwaarschijnlijk, of dat in je nek gebeten wordt door een vampier, een zombie op je ingewanden loopt te kauwen. Dus wat is onwaarschijnlijk nou helemaal? Maar een staatsgreep bij onze zuiderburen door een ultrarechtse groep die in no time de touwtjes in handen neemt… toch twijfel bij ondergetekende. Hoe kan zo’n grote operatie geheim blijven in deze tijd waarin de geheime diensten wel overal hun voelhorens hebben zitten. Hoe kan het zijn dat iedereen in zo’n ultrarechtse groep zijn mond houdt. Er moet toch haast wel iemand zijn die zijn mond voorbij praat. Zo stond ik erin toen ik aan ‘Apollo’ begon. Nogal sceptisch dus.

Maar dat was heel erg snel over. Er ontrolde al heel snel een spannend verhaal waarbij de geschiedenis zich herhaalde. Het ontstaan van Nazi Duitsland, maar dan gesitueerd in onze tijd. Een tijd waarin communicatie, sociale netwerken en oppervlakkig gedrag de boventonen lijken te voeren. Om het Nationaal Socialisme in deze tijd te introduceren is toch een briljante vondst. Johan Vandevelde had ook een boek over de Tweede Wereldoorlog kunnen schrijven, maar dat was lang niet zo effectief geweest als een verhaal dat zich in onze tijd afspeelt. Zeker ook in het oog houdende dat de gehele wereld op dit moment een ruk naar rechts aan het maken is. Hongarije, Oostenrijk, Italië, maar ook hebben we zojuist de verkiezing van Jair Bolsonaro gehad in Brazilië gehad. Deze grapjurk treedt op 1 januari 2019 aan als president en net zoals zijn Amerikaanse collega, mafkees Trump die dames ‘by the pussy’ wil laten grijpen, ontkent hij de klimaat verandering en is van plan, buiten corruptie en misdaad hard aan te pakken (door de schuldigen zelf dood te willen schieten), het gehele Amazone gebied te ontbossen en er landbouwgrond van te maken. Een mens als ik houdt zijn hart vast. Waar moet dit heen? Johan Vandevelde geeft daar het eerste boek van ‘Wolfsangel’ antwoord op en waarschuwt de wereld en dan vooral de Belgische (en hopelijk) ook de Hollandse jeugd voor wat er kan gebeuren.

Het verhaal gaat over Jarne. Hij heeft geen vader, maar twee mama’s. Zijn beste vriend Nathan Kouris heeft Griekse ouders en samen met hun klas op school gaan beiden op sneeuwklas naar Oostenrijk om te skiën. Terwijl ze daar zijn, komt het nieuws van de staatsgreep op de Oostenrijkse televisie. De verboden Partij voor Natie en Orde heeft de macht gegrepen en de Koninklijke familie is naar Frankrijk gevlucht. Frank Devenne is de leider van de PNO, hij is een oud-generaal die nog heel erg veel invloed in het leger had en datzelfde leger kon mobiliseren voor zijn zaak. De sneeuwklas wil niets liever dan meteen naar België terugkeren en de volgende dag zetten ze koers naar huis. De Belgische grenzen zijn dicht en hun spullen worden minutieus onderzocht. De Belgische vlag is veranderd. De gele balk in het midden toont nu een wit omrande zwarte cirkel met in het witte gedeelte een Wolfsangel. Een Wolfsangel is een runensymbool dat in de Tweede Wereldoorlog als symbool gebruikt werd door de NSDAP en ook door de Nederlandse tak van de SS.

Teruggekomen merken Jarne en Nathan dat de teugels steeds strakker aangehaald worden. Andersdenkenden en raddraaiers verdwijnen in kampen en ook de beide mama’s van Jarne en de Griekse ouders van Nathan worden uiteindelijk het slachtoffer van het regime.
Jarne en Nathan sluiten zich aan bij het verzet.

Zoals gezegd… een bijzonder spannend verhaal wat zeker vervolgen behoeft en hopelijk door heel erg veel jeugd gelezen gaat worden. Ik heb wat getwijfeld of ik het in de Young Adult of Oudere Jeugd zou toevoegen. Maar gezien Jarne en Nathan beiden veertien zijn, zou ik toch zeggen: Oudere Jeugd. Maar absoluut voor beide partijen niet te versmaden. Volgende deel graag!

Jos Lexmond
27 november 2018
www.ncsf.nl

TZUM - Literair weblog

Hoe komt België uit de strijd?

In de Young Adultroman van Johan Vandevelde, Wolfsangel: Apollo, is de hoofdrol weggelegd voor de veertienjarige Jarne. Samen met zijn klasgenoten, onder wie vriend Natham, is hij op wintersportweek, wanneer hij hoort dat er een staatsgreep is gepleegd door de extremistische partij PNO. België is niet langer vrij, maar verkeert in oorlog. Jarne en zijn klasgenoten keren terug naar een land dat ze niet langer zullen herkennen. Kans om te wennen hebben ze niet, evenals de lezer. Vandevelde plaatst ze in een setting die voor eenieder onbekend en tegelijkertijd overbekend is: een nieuwe dictatuur.

Vervolgens ontstaat een bijzonder plot waarbij de auteur de geschiedenis combineert met de actualiteit. De PNO lijkt in veel dingen op de oude nazi’s. Vandevelde laat de partij tot in detail handelingen uit de geschiedenis herhalen: boekverbrandingen, avondklokken, uniformen, nieuwe geschiedenisboeken en een grootschalige rassenzuivering. Zelfs de grondwet wordt aan de kant gelegd. Tegelijkertijd speelt Vandevelde in op de actualiteit of wellicht een toekomst, waarmee de link naar de extremistische partijen al snel gelegd kan worden: de moslims – de makaken – zijn het doelwit en iedereen wordt gechipt, zodat de regering weet wie je bent. Uiterst realistisch worden de gedachtegangen van partijleden en Belgische tegenstanders weergeven. Vandevelde lijkt daarbij regelmatig een greep uit de realiteit te doen. Menig gebeurtenis, zoals een willekeurige aanslag, is terug te leiden tot de actualiteit.

Deze drieslag – geschiedenis, heden en toekomst – lijkt effectief. Als lezer speel je continu met wisselende gevoelens. Enerzijds heb je het idee dat dit nooit zou gebeuren, terwijl je andere momenten twijfelt of je niet al lang midden in de gebeurtenissen zit.

De strijd tegen de homoseksualiteit, ook een partijpunt van de PNO, raakt Jarno. Zijn moeders zijn dolgelukkig met hem, maar mogen na de staatsgreep niet meer samen zijn. Op het moment dat ze besluiten dat het leven in België gevaarlijk wordt en willen vluchten, worden ze van hun bed gelicht door de PNO. De moeders worden opgepakt, maar Jarne weet te vluchten. Hij zal het grootste avontuur ooit tegemoet gaan.

Apollo blijkt niet in alles geslaagd. Vandevelde hanteert bij vlagen een erg hoog tempo waarbij hij voorbij gaat aan belangrijke of interessante achtergrondinformatie. Zo krijgt de lezer vrijwel geen informatie over de extremistische partij en worden de relaties tussen Jarne en zijn klasgenoten slechts een beetje uitgewerkt. Soms gebeurt er zoveel dat het niet meer aannemelijk is.

Daartegenover heeft het hoge verhaaltempo ook een positieve kant. Al snel wordt Apollo een avontuurlijk verhaal waarbij de spanning goed opgebouwd is. De afwisseling tussen dialoog en beschrijving maken het mogelijk een eigen voorstelling bij de situatie te maken. Vanaf het moment dat Jarne vlucht voor zijn leven en een nieuw avontuur tegemoet gaat, bouwt Vandevelde zorgvuldig naar de climax. Open plekken en onbeantwoorde vragen zorgen ervoor dat de lezer door wil lezen. Wat gaat er met Jarne gebeuren? Hoe komt België uit de strijd? Met uiterste zorg werkt Vandevelde toe naar het antwoord.

Met een spannend, actievol en zeer verrassend slot komt een einde aan Apollo, het eerste deel uit de serie Wolfsangel. Het is een veelbelovende start van een bijzondere, actievolle YA-reeks.

Marloes Otten
22 oktober 2017
www.tzum.info

NBD/Biblion

Wanneer de wintersportreis van Jarne (14) en Natham (14) wordt afgebroken door een staatsgreep in België van de fascistische Partij voor Natie en Orde van Frank Devenne, zijn beide jongens geschokt. Hun hele wereld verandert snel als de grondwet wordt afgeschaft, het schooluniform wordt ingevoerd en er overal (corrupte) politie op straat te vinden is. Jarne, die twee moeders heeft, beseft dat zijn veilige leventje voorbij kan zijn. Jongeren die niet meedoen aan het regime verdwijnen in het beruchte heropvoedingsgesticht Purgatorium en ouderen die zich niet aan de regels houden worden opgepakt. Zullen Jarne en Natham uit de handen blijven van het regime?
Eerste deel in de nieuwe trilogie 'Wolfsangel' van de Vlaamse jeugdauteur (1973), die al meerdere jeugdboeken heeft geschreven en eerder verschillende literatuurprijzen heeft gewonnen. Een spannend geschreven, vlot lezend verhaal. De hoofdpersonages worden levendig neergezet en de plot is goed uitgewerkt. Het verhaal weet tot het einde toe te boeien. Het spannende einde maakt nieuwsgierig naar het tweede deel. Vanaf ca. 13 jaar.

Susan Gosselink
12/2017
NBD/Biblion

Chicklit.nl

Jarne, Natham en alle andere klasgenootjes vertrekken opgetogen voor een schoolreisje naar skigebied. Maar wanneer zij terugkomen van de wintersport is België niet hetzelfde land als waar zij vandaan kwamen. Er heeft een staatsgreep plaatsgevonden en de partij PNO heeft de mach overgenomen. Welkom (terug) in een tijd van dictatuur, avondklok, uniformen en racisme.

Wolfsangel: Apollo is het eerste deel van een Young-Adult reeks van Johan Vandevelde. Zoals veel Young-Adult bevat ook dit boek de nodige dosis opstand, oorlog en verzet. Het verhaal speelt zich af rond Jarne en zijn beste vriend Natham; die zich moeilijk kunnen vinden in deze nieuwe wereld. Als lezer kun je je dat gevoel prima voorstellen. Wij kennen België echter ook niet anders dan als een democratisch land en de meesten van ons brengen dan ook geregeld een bezoekje aan de Zuiderburen. Johan Vandevelde heeft België omgetoverd tot decor voor een nieuw oorlogsverhaal met bekende elementen.

Dat de geschiedenis zich herhaalt wordt erg duidelijk. Avondklok, uniformen en racisme kwamen tenslotte ook voor in de Tweede Wereldoorlog. Toch heeft Johan Vandevelde de onderwerpen kunnen betrekken op de actualiteit en de maatschappij van nu.

Johan Vandevelde heeft een prettige schrijfstijl die makkelijk wegleest en de spanning is goed opgebouwd. Het karakter van Jarne is ook goed uitgewerkt. In plaats van heldhaftige superster is hij gewoon bang – en dat mag ook, want hij is nog maar een kind en heeft een oorlog nooit van dichtbij meegemaakt. Dit, plus het feit dat het boek inspeelt op de actualiteiten, maakt het, angstwekkend genoeg, realistisch.

Wat de verhaallijn van Jarne nog interessanter maakt zijn de familiebanden die hij heeft. Jarne heeft namelijk twee moeders. De PNO (Partij voor Natie en Orde) tolereert ook dit niet en al snel komt het gezin in het vizier van het regime. Wolfsangel: Apollo laat duidelijk zien dat oorlog geen genade kent. Kinderen kunnen geen kind zijn en moeten net zo hard voor een plekje vechten als anderen.

Gezien het feit dat dit het eerste deel is van een spannende reeks was een spannend einde te verwachten. Johan Vandevelde laat de lezer achter op een punt waar van hij hoopte niet te belanden en juist graag wil weten: hoe nu verder?

Jeske Meinema
8/01/2018
www.chicklit.nl
Ontwerp: Johan Vandevelde - Scripting: Pieter De Plukker   © 2002-2019