Wie het eerst op de knop had gedrukt, dat wist niemand meer. De Amerikanen, de Russen, de Indiërs, de Iraniërs, de Fransen? Vast stond dat ze uiteindelijk allemaal op de knop drukten, en in een wanhopige poging om de wereldvrede te herstellen het einde van alle beschaving inluidden. Bijna zes miljard mensen hadden in de daaropvolgende vijftien minuten het leven verloren. De tijd die de intercontinentale raketten nodig hadden gehad om hun doelen te bereiken en te ver-nietigen. De dikke radioactieve wolken verduisterden het zonlicht en brachten een nucleaire winter die meer dan vijftig jaar duurde en waarin nog eens twee miljard mensen doodvroren. Na de winter kwam de zomer, die de poolkappen deed smelten, planten en rivieren deed uitdrogen en mens en dier deed omkomen van dorst. En aan die zomer zou niet snel een einde komen...

Honderd jaar na een wereldwijde kernoorlog is de aarde een dorre woestenij van zand en ruïnes, waar drinkwater meer waard is dan een mensenleven. De elfjarige Boran en zijn moeder Nalea trekken in een oude truck doorheen het verwoeste Europa op zoek naar water. Na een kort verblijf in een uitspanning draagt Nalea een geheim bij zich dat ze zelfs niet met haar eigen zoon wil delen. Wanneer ze in een hinderlaag vallen en Borans moeder gevangen wordt genomen door de wreedaardige piratenbende van de Cycloop, blijft Boran gewond achter in de woestijn. Het is de jonge zwerver Mattia die hem het leven redt en samen besluiten ze op zoek te gaan naar Borans moeder voordat ze de Cycloop vertelt wat hij weten wil...

Dit spannende en in alle opzichten ongewone avonturenverhaal werd in 2005 bekroond door de Kinder- en Jeugdjury.