Nieuwsfeed E-mail Johan Vandevelde op Facebook Johan Vandevelde op Goodreads Johan Vandevelde op LinkedIn Johan Vandevelde op Google+ Johan Vandevelde op Pinterest
Vrijdag, 24 november 2017
Nog meer recensies


Wolfsangel 1 Nachtwild Bloedlijn Levensgif Het Cupidocomplot Jaspers vlinders Robin Roover Robin Roover 2 Elfenblauw Elfenblauw 2 Elfenblauw 3 Elfenblauw 4 Gruwelhotel De Tijdspoort Het Kronosproject NHL1 NHL2 NHL3 Toxine
RECENSIES

coverWolfsangel: Apollo

Pluizuit

De sneeuwklas van Jarne en Natham keert hals over kop terug naar België als daar een staatsgreep is gepleegd. Het weerzien met de ouders wordt al snel overschaduwd door de regels die het nieuwe regime oplegt. Elke dag is er wel weer een wet die de vrijheden en rechten van de mensen beperkt. Jarne ziet het met lede ogen aan, maar kan weinig beginnen. Als de broer van zijn beste vriend Natham wordt opgepakt en veroordeeld voor een illegale fuif en Jarnes mama als homokoppel steeds meer in het nauw komt, kunnen de jongens bijna niet anders dan zich verzetten tegen het verstikkende gezag. Maar hoe en wanneer?

Het verhaal speelt in het heden in Brussel met herkenbare namen van plaatsen en straten. Dat op zich maakt het verhaal al heel herkenbaar, zelfs voor wie niet in Brussel woont. Daarnaast zijn er heel realistische acties die de geloofwaardigheid nog verhogen. In de eerste helft van het verhaal wordt een beklemmende sfeer gecreëerd door telkens weer een andere beperking toe te voegen aan de vrijheden van de personages.

Het verhaal wordt door de auteur verteld vanuit het standpunt van Jarne. Door zijn ogen ziet de lezer hoe zijn school verandert en hoe de leerkrachten die niet meelopen één voor één worden vervangen door pionnen van het regime. Ook ziet hij hoe verschillend zijn twee moeders reageren op de gebeurtenissen, terwijl zijn opa terugdenkt aan het naziregime uit de Tweede Wereldoorlog, waar zuiveringen, racisme en het viseren van bepaalde bevolkingsgroepen als nodig werden aanzien. Het gebeurt in dit totalitaire regime eveneens en de meeste mensen laten het stilzwijgend gebeuren. Zelfs boekverbranding en het neerslaan van vreedzaam verzet waar men nog geloofde in overleg en samenwerking, komen aan bod.

De auteur verweeft de hedendaagse sociale media in zijn verhaal; de inwoners van het land wordt de toegang ervan ontzegd terwijl de televisie de bevolking manipuleert door populistische toespraken, het verzwijgen van de waarheid en het weergeven van foute informatie. Dingen die in de realiteit eveneens gebeuren. Hopelijk zet het de lezers aan om heel voorzichtig om te gaan met wat er op televisie en in de media wordt beweerd of getoond. Vergelijkingen met hedendaagse situaties zijn heel voor de hand liggend.

Door de spanning telkens op te drijven, leest het verhaal als een trein. Eens de lezer mee is in het verhaal, leest hij/zij het in één ruk uit, ook al telt het boek een aanzienlijk aantal pagina’s.
Wat wel vreemd overkomt, is dat de partij die de staatsgreep uitvoert verboden was, net om haar gevaarlijk gedachtengoed, en dat ze,eens ze de macht heeft gegrepen, plots over heel veel middelen en mensen beschikt om het volk in zijn greep te krijgen.
Fragmenten uit het verhaal – of het hele boek – kunnen aanzetten tot nadenken en beslist gebruikt worden in groepsgesprekken over het manipuleren van de bevolking, het verdraaien van de waarheid en het zogenaamde noodzakelijk repressief optreden van de machthebbers.
Een aanrader van formaat.

Pol Van Damme
www.pluizuit.be

TZUM - Literair weblog

Hoe komt België uit de strijd?

In de Young Adultroman van Johan Vandevelde, Wolfsangel: Apollo, is de hoofdrol weggelegd voor de veertienjarige Jarne. Samen met zijn klasgenoten, onder wie vriend Natham, is hij op wintersportweek, wanneer hij hoort dat er een staatsgreep is gepleegd door de extremistische partij PNO. België is niet langer vrij, maar verkeert in oorlog. Jarne en zijn klasgenoten keren terug naar een land dat ze niet langer zullen herkennen. Kans om te wennen hebben ze niet, evenals de lezer. Vandevelde plaatst ze in een setting die voor eenieder onbekend en tegelijkertijd overbekend is: een nieuwe dictatuur.

Vervolgens ontstaat een bijzonder plot waarbij de auteur de geschiedenis combineert met de actualiteit. De PNO lijkt in veel dingen op de oude nazi’s. Vandevelde laat de partij tot in detail handelingen uit de geschiedenis herhalen: boekverbrandingen, avondklokken, uniformen, nieuwe geschiedenisboeken en een grootschalige rassenzuivering. Zelfs de grondwet wordt aan de kant gelegd. Tegelijkertijd speelt Vandevelde in op de actualiteit of wellicht een toekomst, waarmee de link naar de extremistische partijen al snel gelegd kan worden: de moslims – de makaken – zijn het doelwit en iedereen wordt gechipt, zodat de regering weet wie je bent. Uiterst realistisch worden de gedachtegangen van partijleden en Belgische tegenstanders weergeven. Vandevelde lijkt daarbij regelmatig een greep uit de realiteit te doen. Menig gebeurtenis, zoals een willekeurige aanslag, is terug te leiden tot de actualiteit.

Deze drieslag – geschiedenis, heden en toekomst – lijkt effectief. Als lezer speel je continu met wisselende gevoelens. Enerzijds heb je het idee dat dit nooit zou gebeuren, terwijl je andere momenten twijfelt of je niet al lang midden in de gebeurtenissen zit.

De strijd tegen de homoseksualiteit, ook een partijpunt van de PNO, raakt Jarno. Zijn moeders zijn dolgelukkig met hem, maar mogen na de staatsgreep niet meer samen zijn. Op het moment dat ze besluiten dat het leven in België gevaarlijk wordt en willen vluchten, worden ze van hun bed gelicht door de PNO. De moeders worden opgepakt, maar Jarne weet te vluchten. Hij zal het grootste avontuur ooit tegemoet gaan.

Apollo blijkt niet in alles geslaagd. Vandevelde hanteert bij vlagen een erg hoog tempo waarbij hij voorbij gaat aan belangrijke of interessante achtergrondinformatie. Zo krijgt de lezer vrijwel geen informatie over de extremistische partij en worden de relaties tussen Jarne en zijn klasgenoten slechts een beetje uitgewerkt. Soms gebeurt er zoveel dat het niet meer aannemelijk is.

Daartegenover heeft het hoge verhaaltempo ook een positieve kant. Al snel wordt Apollo een avontuurlijk verhaal waarbij de spanning goed opgebouwd is. De afwisseling tussen dialoog en beschrijving maken het mogelijk een eigen voorstelling bij de situatie te maken. Vanaf het moment dat Jarne vlucht voor zijn leven en een nieuw avontuur tegemoet gaat, bouwt Vandevelde zorgvuldig naar de climax. Open plekken en onbeantwoorde vragen zorgen ervoor dat de lezer door wil lezen. Wat gaat er met Jarne gebeuren? Hoe komt België uit de strijd? Met uiterste zorg werkt Vandevelde toe naar het antwoord.

Met een spannend, actievol en zeer verrassend slot komt een einde aan Apollo, het eerste deel uit de serie Wolfsangel. Het is een veelbelovende start van een bijzondere, actievolle YA-reeks.

Marloes Otten
22 oktober 2017
www.tzum.info
Ontwerp: Johan Vandevelde - Scripting: Pieter De Plukker   © 2002-2017